PiotrkOFF Art Festival 2019

Festiwale
PiotrkOFF Art Festival 2019

Piątek, 13 września 2019
godz: 18:00

Piotrków Trybunalski

, Piotrków Trybunalski

Pokaż na mapie Pokaż na mapie

  1. edycja PiotrkOFF Art Festival zaplanowana została na 13-14 września Swój udział w tegorocznej odsłonie odbywającego się w Piotrkowie Trybunalskim festiwalu potwierdzili: Księżyc, Resina, Loa Frida, Wczasy, Jesień, Lastryko, The Saturday Tea, Felocai Band, Hanowska/Karnowski, Adyszk, Luksja Sound, b r a k, DJ Prystyna Krońko, fasten seatbels, Alicja Jonczyk, Patrycja Gorzela, Eliza Gawrjołek i Daniel Sołtysiak.

PIĄTEK (13.09)

Kościół Ewangelicko-Augsburski / ul. Rwańska 6
18:00 – inauguracja festiwalu i prezentacja prac Alicji Jonczyk
18:20 – Hanowska/Karnowski
19:00 – Resina

aula I L.O. / aleje Mikołaja Kopernika 1
20:00 – performance Elizy Gawrjołek
20:20 – Felocai + Adyszk
21:10 – Loa Frida

Kościół Ewangelicko-Augsburski / ul. Rwańska 6
22:15 – Księżyc

Pub Starówka / ul. Łazienna Mokra 2/4
23:30 – fasten seatbels + Adyszk
01:00 – DJ Prystyna Krońko + Adyszk

SOBOTA (14.09)

Mediateka 800-lecia / ul. Marii Curie-Skłodowskiej 3
17:30 – prezentacja prac Patrycji Gorzeli
17:50 – performance Daniela Sołtysiaka
18:15 – Lastryko
19:10 – Jesień
20:05 – The Saturday Tea
21:00 – Wczasy

Biesiadowo / ul. Gabriela Narutowicza 18a
22:30 – b r a k + Adyszk
00:00 – Luksja Sound + Adyszk

Wstęp na koncerty i wydarzenia towarzyszące jest bezpłatny, poza koncertem grupy Ksieżyc, który ma stanowić nagrodę dla osób wsparających nasz niskobudżetowy festiwal. Osoby zainteresowane zakupem cegiełki na rzecz festiwalu, będącej przepustką na występ Księżyca, prosimy o kontakt: [email protected]

O ARTYSTACH 11. EDYCJI:

KSIĘŻYC
„Avant-folk”, „psychodeliczno-etniczny minimal”, a nawet „post-komedowski jazz” – to zaledwie parę przykładowych określeń, jakimi komentowano stylistykę grupy muzycznej Księżyc, formacji powstałej na początku lat 90. ubiegłego stulecia i reaktywowanej w 2014. Zespół tworzą obecnie: Agata Harz (wokale, przedmioty), Katarzyna Smoluk (wokale, przedmioty, klawisze), Robert Niziński (instrumenty dęte i klawiszowe), Lechosław Polak (instrumenty klawiszowe, taśmy) oraz Remigiusz Mazur-Hanaj (taśmy, lira korbowa, skrzypce, teksty).

Zespół wywodzi się z Teatru Poga. Grupa teatralna działająca w latach 1985-1988 przy klubie Riviera-Remont w Warszawie nawiązywała m.in. do teatru źródeł Jerzego Grotowskiego oraz do poszukiwań Ośrodka Praktyk Teatralnych “Gardzienice”, zwłaszcza ich technik pracy z głosem i ciałem, czerpiących z rytuału, obrzędu ludowego i przede wszystkim z muzyki. W duchu teatralnego wydarzenia realizowane były również późniejsze koncerty Księżyca. Za sprawą tych muzycznych widowisk, osobliwie ulotnych przedstawień, Księżyc – będący rezultatem swoistej transformacji grupy teatralnej w zespół muzyczny – zapisał się w historii polskiego performance 1989-1995 jako odrębne zjawisko. Po dziś dzień element teatralno-performatywny jest żywo obecny podczas występów zespołu.

Teksty piosenek (w znakomitej większości autorstwa Remigiusza Hanaja) są podróżą w świat mrocznych baśni, surrealistycznych wizji i czarnego humoru. W warstwie lirycznej odwołują się do różnych aspektów symboliki księżyca. Fenomen przeistaczania, cykliczności, narodzin i śmierci, element kobiecy i męski, magnetyzm, intuicja i pasywna płodność to tylko niektóre z nich.

Księżyc formował się etapami. W pierwszym (1990) trzonem zespołu było żeńskie trio wokalne (Agata Harz, Katarzyna Smoluk i Olga Nakonieczna), znajdujące inspiracje m.in. w słowiańskiej muzyce ludowej Ukrainy, Bułgarii, Polski i Białorusi. Z triem współdziałali Lechosław Polak i Remigiusz Hanaj. Przypieczętowaniem tej współpracy był występ i nagroda dziennikarzy na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie w 1991. Po opuszczeniu grupy przez Olgę „na Księżycu wylądował” Robert Niziński (1992). W takim składzie (z Remigiuszem Hanajem do 1994) zespół koncertował i nagrywał przez kolejne lata do 1996. Ten okres w historii grupy podsumowują 2 płyty wydane przez OBUH Records: Nów (SP, 1993) i Księżyc (LP, 1996). Album Księżyc znalazł się na liście 20 najważniejszych płyt alternatywnych dekady, a w roku 2013 doczekał się reedycji na rynku brytyjskim dzięki wytwórni Penultimate Press.

Po blisko dwóch dekadach, w roku 2014, grupa wznowiła działalność. Pierwszym koncertem po reaktywacji było wystąpienie w kościele św. Katarzyny na festiwalu UNSOUND w Krakowie. Od tego momentu Księżyc znów się pojawia w różnych miejscach i okolicznościach. W sali Laboratorium (Zamek Ujazdowski CSW, koncert z Ivą Bittovą), w parku o brzasku (Muzeum Narodowe – Królikarnia, Warszawa), pod platanami (Les Siestes Electronique, Tuluza), na leśnej polanie (festiwal Land Art nad Bugiem), w klasztorze (festiwal Energia Dźwięku, Wrocław), w kawiarni (koncert z Aine O’Dwyer w londyńskim Cafe Oto), w Złotej Sali (KRAAK Festival, Bruksela), w namiocie (OFF Festival, Katowice), w pawilonie (Roskilde Festival, Dania), w sali kinowej (inauguracja 18. Festiwalu Filmu Niemego w Krakowie)… i w wielu innych, często nieoczywistych koniunkcjach.

Z końcem 2014 na zaproszenie Requiem Records zespół dołączył do wyjątkowego projektu wydawniczego upamiętniającego dzieło Eugeniusza Rudnika. Powstała czteropłytowa „kostka Rudnika” zawierająca Miniatury z okresu od 1975 do 1995 oraz ich współczesne reinterpretacje – utwory różnych artystów inspirowane twórczością kompozytora.

Drugi album w dorobku grupy nagrany został (z gościnnym udziałem Pawła Romańczuka) w maju 2015. Wydawcą całkowicie nowego materiału było ponownie londyńskie Penultimate Press. Rabbit Eclipse miał swoją angielską premierę w listopadzie 2015 podczas Huddersfield Contemporary Music Festival. Bardzo szybko zauważony i dobrze przyjęty przez krajowych i zagranicznych recenzentów / krytyków, znalazł się w czołówce podsumowań płyt roku w Polsce oraz w rankingach w Wielkiej Brytanii (The Quietus). Wcześniejsza (styczeń/luty 2015) nominacja do programu SHAPE – Platform for Innovative Music and Audiovisual Art from Europe zaowocowała z kolei wydawnictwem Below The Radar Special Edition (Shape Platform / Wire) oraz koncertami we Francji (2015), Belgii i Niemczech (2016).

Inne ważne dla grupy wydarzenia w 2016 to: udział w OFF Festival, realizacja wideo dla Boiler Room In Stereo oraz zaproszenie od Teatru Polskiego Radia. Księżyc we współpracy z Jackiem Hałasem przygotował muzykę do Snu Nocy Letniej Williama Szekspira – słuchowiska radiowego w adaptacji i reżyserii Darka Błaszczyka.

W 2017 grupa dwukrotnie koncertowała w Skandynawii – w Kopenhadze (Global Club) i na Festiwalu Roskilde, dała szereg występów w Polsce (Kraków, Szczecin, Warszawa), m.in. w Studiu Koncertowym S1 Polskiego Radia na okoliczność 80-lecia Dwójki. Zagrała ponadto w Filharmonii we Lwowie w ramach Unsound Dislocation Festival w kolektywie ze Svitlaną Nianio i Pawłem Romańczukiem, w Teatrze Słowackiego na otwarciu 15. edycji Festiwalu Unsound w Krakowie, oraz w Bluma Appel Theatre / Sony Center for Performing Arts podczas Festiwalu Unsound – Halloween Hangover (Toronto, Kanada).
Rok 2018 przynosi zespołowi udział w kolejnych festiwalach. Księżyc zagrał w Toruniu na CoCArt Music Festival, w Bydgoszczy na festiwalu Ethniesy, w Gdańsku w ramach festiwalu Dźwięki Północy, oraz w Berlinie w Radialsystem V na 6. Edycji A L’ARME! Festival.

https://www.facebook.com/ksiezyctheband/
https://www.youtube.com/watch?v=QUEuajM4Geg&t=117s
https://www.youtube.com/watch?v=79VIW5odO_Q


RESINA to projekt Karoliny Rec. Kompozytorka i wiolonczelistka znana jest polskiej publiczności ze współpracy z różnorodnymi artystami: od Macieja Cieślaka przez Huberta Zemlera do Zamilskiej. Od 2016 roku podąża jednak własną artystyczną ścieżką, skupiając się na swoim solowym projekcie. Jej dwie dotychczasowe płyty zostały wydane przez postklasyczny oddział słynnej brytyjskiej wytwórniFatCat Records. A 31 maja tego roku, również nakładem 130701, ukaże się EP z remixami Resiny, którymi autorami są: Lotic, Ben Frost, Abul Mogard oraz Ian William Craig.

Podczas występu na PiotrkOFFie Karolina Rec zaprezentuje głównie materiał z drugiego, zeszłorocznego albumu „Traces”. Album ten rozszerza znacząco paletę dźwięków. Resina eksploruje na nim nie tylko transcendentne dźwięko-obrazy zapętlonego i twórczo przetworzonego brzmienia wiolonczeli, ale również pozbawione słów ścieżki wokalne i rytmiczne. Swoje inspiracje czerpie ona ze swoistej obsesji na punkcie ruin obiektów sakralnych, obserwowanych przez nią uważnie wspomnień, świadectw ocalałych z przemocy i spustoszeń spowodowanych przez czas – wszelkich zjawisk związanych z pominięciem lub deformacją.

https://www.facebook.com/resinae/
https://resina.bandcamp.com/music


LOA FRIDA to działające we Francji trio, powołane do życia przez polską wokalistkę i songwriterkę Ankę Ujmę, której towarzyszą klawiszowiec Pierre Carsalade i perkusista Rémy Gouffault.

Loa Frida narodziła się w 2012. Początkowo muzyka projektu bazowała na instrumentach akustycznych, takich jak ukulele, glockenspiel, harmonijka czy dzwoneczki oraz niekonwencjonalnym wykorzystaniu znalezionych przedmiotów, kamieni i plastikowych pudełek. Słychać w niej też było gitary.

Zaczynając od eksperymentów DIY i homemade, z fascynacji różnorodnością brzmień, Loa Frida i jej kompozycje ewoluowały w stronę elektroniki. Loa Frida zmieniła swoje instrumentarium na klawisze, wibrafon i laptop i w 2014 roku zrealizowała “Pop-Fiction”, a w 2017 roku “Bipolar” – albumy stylistycznie i emocjonalnie rozciągnięte pomiędzy kobiecą, radosną, bogatą aranżacyjnie subtelną folktronicą i chłodnym, minimalistycznym i osobistym elektro. Anka Ujma, komponując i aranżując, bawi się formą piosenki i eksperymentuje z elektronicznymi brzmieniami.

Obecnie zespół pracuje nad trzecią płytą. Znajdą się na niej śpiewane po polsku i angielsku piosenki utrzymane w klimacie eksperymentalnego freak popu.

https://www.facebook.com/LoaFrida/
https://ankaujma.bandcamp.com/


Duet WCZASY łączy w swojej muzyce zimną falę z synth-popowymi przebojami w stylu lat 80. i 90. Mocne, emocjonalne polskie teksty, przebojowość, autorskie teledyski i żywiołowe koncerty sprawiły, że o Wczasach zrobiło się głośno.

Debiutancka płyta Bartłomieja Maczaluka i Jakuba Żwirełły zatytułowana „Zawody” podbiła serca wielu słuchaczy i recenzentów, a przez niektórych odebrana została jako manifest pokoleniowy. Album trafił do wielu zestawień najlepszych polskich płyt 2018 roku.

„Tak dobrej kapeli łączącej zimne new romantic, ejtisowy electropop, disco i post-punk nie mieliśmy chyba od czasów Super Girl & Romantic Boys. […] Szary uśmiech lat 80. spotyka beztroskę 90., by natknąć się na dystans twardo stąpającego po ziemi trzydziestolatka, wciąż chcącego umieć marzyć…”
Radek Soćko / tegoslucham.pl

https://www.facebook.com/vvczasy/
https://wczasy.bandcamp.com/releases
https://www.youtube.com/channel/UCcTuMm9Pk4deLh0el0dO67A/videos

JESIEŃ to trio, w którego skład wchodzą basista Michał Supcziński, perkusista Maciej Karmiński oraz wokalista i gitarzysta Szymon Szwarc. Ich muzykę charakteryzuje igranie.

Jest w tym zespole iluzja sportu – bałagan i porządek w bokserskiej walce o chwilę wytchnienia. Swoją wizję post-punka grają tak, jakby był to jazz, w atmosferze zmagań, improwizacji i ciągłego dialogu. Odniesień jest tu mnóstwo, ale jedno pozostaje niezmienne – kurz, popiół i błoto. Oraz ukryta pod nimi intymność, która coraz częściej i pewniej dochodzi do głosu.

W 2015 roku pod szyldem Złe Litery ukazała się ich EPka “O”, a w następnym roku wydawnictwo Music Is The Weapon wypuściło ich pierwszą pełnowymiarowę płytę “Jeleń”. Niebawem premierę będzie miał drugi długogrający album Jesieni zatytułowany „Błoto”, na którym znów noise spotka się z rozedrganym spokojem.

Zagrali blisko setkę koncertów w Polsce, Hiszpanii, Francji, Niemczech, Litwie, Łotwie, Estonii i Białorusi. Kiedyś zdarzyło im się nawet zagrać w Piotrkowie Trybunalskim, ale niewiele osób to pamięta, za to wszyscy dobrze wspominają.

https://www.facebook.com/jestjesien/
http://jesien.bandcamp.com/


LASTRYKO tworzy muzykę z pogranicza psychodelii, post- i krautrocka, z typowym dla Trójmiasta eklektyzmem i eksperymentalnym zacięciem. Grupa wyewoluowała z istniejącej wcześniej formacji Walrus Alphabet. Grają w niej muzycy związani między innymi z takimi zespołami jak Ampacity,1926, KSAS, Wilga czy Kyst. Aktualnie działa w czteroosobowym składzie: Artur Bieszke na gitarze, Wojtek Lacki na basie, Jacek Rezner na perkusji i Maciej Szkudlarek na klawiszach.

Po wydanym nakładem Music Is The Weapon debiucie oraz serii koncertów w Polsce, Czechach, Estonii i na Łotwie, powracają z nową płytą zatytułowaną „Tętno pulsu”, na której znalazły się wybrane fragmenty z dwudniowej, improwizowanej sesji zarejestrowanej w kwietniu 2018. Muzyka zawarta na tej płycie jest motoryczna i sekwencyjna, zachowuje jednocześnie „podwodny/nautyczny” i lekko melancholijny klimat znany z debiutu.

https://www.facebook.com/Lastrykoband/
https://lastryko.bandcamp.com/music


THE SATURDAY TEA to warszawskie trio grające przebojowego, psychodelicznego indie rocka, ocierającego się o różne nurty i wymykającego się ze stylistycznych szufladek. Grupę tworzą Jan Wiśniewski, Aleksander Makowski i Antoni Orłoś, którzy powrócili w tym roku z nowym albumem “Quicksilver Dreams” nagranym przy współpracy z Michałem Kupiczem.

Poprzednie wydawnictwa, mini-album “This Is Over” (2012) oraz debiutancka płyta długogrająca “Shindig” (2014), zwróciły uwagę recenzentów i pozwoliły zaprezentować się przed szerszą publicznością zarówno w Polsce (m.in. na Off Festival, Targach CJG, festiwalu Spring Break czy w legendarnej piotrkowskiej Spirali) jak i za granicą (SXSW w Teksasie).

Premierę najnowszej płyty poprzedziły single “Coming Out” oraz “Jump My Bones”, które można było usłyszeć na falach radiowych rozgłośni krajowych (m.in. Trójka, Czwórka, Radio Łódź, Radio Wrocław, UWM FM, Radio PIK) jak również zagranicznych (USA, Portugalia, Francja, Izrael).

https://www.facebook.com/thesaturdaytea/
https://thesaturdaytea.bandcamp.com/music


FELOCAI BAND początkowo działał jako solowy projekt Tomasza Łągwy. Z czasem dołączył do niego jego starszy brat – Paweł Łągwa, a następnie Alan Marliński i w takim składzie usłyszycie ich na PiotrkOFF Art Festival 2019.

Tomasz jest młodym rysownikiem, kompozytorem i multiinstrumentalistą, muzykę tworzy od 2014 roku. W 2016 roku, jeszcze pod inną nazwą, wydał niedostępną już nigdzie EPkę z muzyką EDM „Infinity”, a dwa lata później, pod nazwą Felocai, wypuścił album „A Smell Of Summer And Broken Wrists”, w którego tworzeniu pomagał mu Paweł. Krzysztof Kwiatkowski w rekomendacjach Trzech szóstek pisał o tej muzyce: „To całkiem wyluzowane downtempo. Bez mroku, smutku i pożogi, także bez koktajlu i gorącego piasku.”

Muzyka Tomasza nie byłaby możliwa do przedstawienia na żywo bez Pawła i Alana. Paweł jest gitarzystą basowym, który doświadczenie w grze na żywo wyniósł z czasów, kiedy to razem z piotrkowskim zespołem „The Stress” grał liczne koncerty na lokalnych scenach, a także ze swojego własnego obecnego projektu muzycznego, dzięki któremu poznał drugiego gitarzystę, tym razem nie basowego – Alana.

Połączenie muzycznego wykształcenia i gitarowych umiejętności z komputerową muzyką Felocai’a dały ciekawy efekt na żywo, co pokazał występ w ramach naszej zeszłorocznej edycji. Nie możemy się już doczekać ponownego spotkania z tym trio i polecamy Wam ich nowy album, nad którym pracowali wspólnie przez jedenaście miesięcy. Nosi on tytuł „Faith Loss Caused by Various Reasons” i został wydany 8 sierpnia przez oficynę Trzech szóstek. To bardzo dobry space ambient, który skręca niekiedy w stronę kosmicznej dyskoteki.

https://www.facebook.com/FelocaiiBand/
https://trzyszostki.bandcamp.com/album/faith-loss-caused-by-various-reasons
https://felocai.bandcamp.com/releases

HANOWSKA/KARNOWSKI
Spotkanie osobowości muzycznych o podobnym rodzaju wrażliwości. Duet porusza się w obszarach muzycznego minimalizmu, generując dźwięki za pomocą akustycznego instrumentarium wspomaganego szczyptą elektroniki. Skrzypce Olgi Hanowskiej dobrze korespondują z zabawkami (handpan, kalimba, perkusjonalia) Marcina Karnowskiego. Wkrótce ukaże się płyta zatytułowana Fika, która jest efektem tej muzycznej pogawędki.

Olga Hanowska – skrzypaczka alternatywna, improwizatorka, autorka scenariuszy i licznych działań edukacyjno-artystycznych skoncentrowanych wokół muzyki i najmłodszych. W poszukiwaniu własnej przestrzeni posługuje się strategiami związanymi z muzyką elektroakustyczną, fieldrecordingiem, noise, trans, polską muzyką rdzenną, muzyką ilustracyjną. Współpracowała z wieloma artystami rozmaitych środowisk muzycznych. Ostatnio nagrała również płytę solową (Sny panny z wanny).

Marcin Karnowski – perkusista, perkusjonista, autor tekstów, animator kultury, stały bywalec PiotrkOFFowych scen. Poza tym duetem gra w zespołach i projektach: 3moonboys, Variété, Brda, Ur Jorge i Salimara. Współtworzył również nieistniejącą już niestety formację George Dorn Screams. Nagrał wiele albumów, współpracując z różnymi artystami, zagrał blisko dwieście koncertów w Polsce, w Niemczech, w Norwegii, w Islandii, na Słowacji, we Włoszech, na Litwie. Realizuje działania na styku rozmaitych dziedzin twórczych skoncentrowanych na dźwięku i słowie. W projekcie z Olgą Hanowską wykorzystuje akustyczne brzmienia hanpana i kalimby oraz oszczędnie używa instrumentów perkusyjnych.

https://www.facebook.com/HanowskaKarnowski/